bookmark

معنی كركن

كركن [ karken ] [ karkon ]

بفتح هر دو كاف،غلۀ نيم رسيده كه بريان كنند،و دلمل گويند،و بعضى بهر دو كاف فارسى گفته‌اند،و در لسان الشعرا و مويد كوكن بواو آورده،و در فرهنگ نيز بواو گفته،و بمعنى چغد نيز آورده.
(
فرهنگ رشیدی
, ج2 , ص1120)
sourceLink

به فتح اول و ثالث بر وزن ارزن غلۀ دلمل را گويند يعنى گندم و جو و نخود و باقلا كه نيم رس شده باشد و همچنان با شاخ و برگ بريان كنند و خورند و به ضم ثالث و كسر ثالث هم گفته‌اند و با كاف فارسى نيز آمده است.
(
فرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص721)
sourceLink

غله نارس كه بريان كنند و بخورند
(
فرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص580)
sourceLink

- [به راى مهمله و كاف تازى. بوزن كردن] غله در مل باشد يعنى گندم و نخود و غيره كه نيم رس بريان كنند و در يكى از نسخ - بهر دو كاف فارسى [5] - آورده و در لسان الشعراء كوكن آمده كه - بجاى راء واو باشد. كذا فى المؤيد و در فرهنگ نيز - به واو - آمده و بمعنى (1)كرپا. (2)يعنى: كرسيدن. و كريسيدن و گريسيدن نيز باين معنى است. (3)ون. (4)يعنى: كون. (5)يعنى: گرگن. جغد نيز آورده.
(
فرهنگ مجمع الفرس
, ج3 , ص1107)
sourceLink

[اسم‏][فارسی‏]غلۀ دلمل مانند گندم و نخود و جو و باقلا يعنى غلۀ نيمرس كه همچنان با شاخ و برگ بريان كرده خورند.
(
فرهنگ نفیسی
, ج4 , ص2786)
sourceLink

درمل .
(
فرهنگ قواس
, ص55)
sourceLink

كركن

(اسم) غلۀ نارس. گندم و جو و نخود و باقلا كه نيمرس شده باشد و همچنان با شاخ و برگ بريان كنند و خورند.
(
لغت نامه دهخدا
, ج2 , ص2266)
sourceLink

typography

الحقوق المادية والمعنوية لهذا الموقع محفوظة ل مركز البحوث الكمبيوترية للعلوم الإسلامية ، وأي نشر غير مسموح به يُلاحق قانونياً.